مقاله


کد مقاله : 1397030183241112319

عنوان مقاله : ارزیابی سطح توسعه استان¬های کشور در حوزه ایمنی و ترافیک جاده ای (مقطع زمانی1392-1390)

نشریه شماره : 56 فصل بهار 1397

مشاهده شده : 172

فایل های مقاله : 616 KB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 یعقوب زارعی yaghoub.zarei@yahoo.com دانش آموخته دکترا
2 دکتر علیرضا استعلاجی al_estelaji@yahoo.com استاد دکترا

چکیده مقاله

گسترش زندگی ماشینی و افزایش روزافزون ترافیک در شهرها و جاده¬ها در نیم¬قرن اخیر،در مقابل میزان تصادفات و حوادث جاده¬ای موجب گردیده تا امروزه مبحث ایمنی در حوزه ترافیک به یکی از اساسی¬ترین موضوعات و چالش¬های بخش حمل¬ونقل جاده¬ایی مبدل گردد. اهميت نقش ایمنی ترافیکی در مباحث برنامه¬ریزی حمل¬و نقل جاده¬ای و جایگاه ایران در میان کشورهای دارای بیشترین مرگ¬و¬میر ناشی از تصادفات، موجب گردید تا پژوهش حاضر جهت دستیابی به یک برنامه¬ریـزي اصولی، دقیـق و مـدون با تاکید بر منابع اسنادی و داده¬های آمارنامه سازمان راهداری و حمل¬ونقل جاده¬ای طی مقاطع 1392و 1391، 1390 به سنجش میزان توسعه استان¬های کشور در حوزه ایمنی و ترافیک جاده¬ایی بپردازد. این بررسی که با هدف تبیین جایگاه هر یک از استان¬های کشور در بخش ایمنی و ترافیک جاده¬ایی انجام پذیرفته است، یک پژوهش کاربردی است که با روش توصیفی- تحلیلی و بهره¬گیری از نرم¬افزارهای SPSS ، Excel و تکنیک¬های تاپسیس فازی و تحلیل خوشه¬ای سلسله¬مراتبی، سعی دارد داده¬های موجود را مورد ارزیابی و تحلیل قرار دهد. يافته¬هاي پ‍ژوهش حاكي از آن است كه به لحاظ توسعه¬یافتگی در حوزه ایمنی و ترافیک جاده¬ایی، شکاف عمیقی بین استان¬های کشور وجود دارد. بطوری که یافته¬ها گویای این مطلب است از میان استان¬های کشور تنها استان تهران به لحاظ ایمنی در شرایط بسیار توسعه¬یافته قرار گرفته است و 16 استان در ردیف مناطق محروم و 4 استان خوزستان، کهکیلویه و بویراحمد، خراسان¬جنوبی و کرمان در زمره مناطق بسیار محروم قرار گرفته¬اند. تحلیل¬ها همچنین نشان می¬دهد استان¬های قم، البرز، مازندران، لرستان و زنجان در جرگه استان¬های توسعه¬یافته و استان¬های گلستان، مرکزی، سمنان، همدان و قزوین در رده مناطق دارای توسعه متوسط جای گرفته¬اند.این بررسی معتقد است مخارج صرف شده براي ايمني راه، نه تنها هزینه نبوده بلکه یک سرمايه¬گذاری پایدار محسوب می¬شود و لذا جهت دستیابی به توسعه مطلوب و رفع خیل عظیم محرومیت در حوزه ایمنی و ترافیک جاده¬ایی، می¬بایست ضمن توجه به شرایط خاص طبیعی مناطق، وضعیت موجود بازنگری و با توجه به طول راه¬های تحت پوشش هر استان، برنامه¬ریزی فضایی جهت افزایش کمی و کیفی منابع و استانداردسازی شاخص¬ها صورت گیرد.