مقاله


کد مقاله : 13970618201557164281

عنوان مقاله : ارزیابی محله گرایی درطرح های بهسازی و نوسازی بافت فرسوده شهری (مطالعه موردی منطقه 10تهران)

نشریه شماره : 59 فصل زمستان 1397

مشاهده شده : 37

فایل های مقاله : 1.34 MB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 علی موحد MOVAHED1388876@GMAIL.COM دانشیار دکترا
2 علی شماعی SHAMAEI1399@GMAIL.COM دانشیار دکترا
3 نبی اوهانی زنوز zenouz11@gmail.com دانشجو دانشجوی دکترا

چکیده مقاله

محله¬گرایی و پایداری محله¬های شهری به پایداری اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی وحکمروایی¬خوب¬شهری منجر می شود. مهمترین اصول و معیارهای های محله پایدار شامل؛ مشارکت، سرمایه اجتماعی، انسجام فرهنگی، امنیت، هویت شهری، کاهش مصرف انرزی، سرزندگی و پویایی است. محله گرایی در شهرهای ایرانی- اسلامی از پیوندهای قومی، مذهبی و اقتصادی و اجتماعی ساکنان آن نشأت گرفته است. طرح‌های توسعه شهری از جمله طرح‌های بهسازی و نوسازی شهری در محلات فرسوده از جمله طرح¬هایی هستند که می¬تواند دارای تأثیر مثبت یا منفی، بویژه موجب گسست ساختار و سازمان محله و محله¬گرایی گردد. ما در این پژوهش به ارزیابی تغییرات شاخص¬های محله¬گرایی در طرح‌های بهسازی و نوسازی بافت فرسوده شهری در منطقه 10 شهرداری تهران پرداخته ایم. این پژوهش بر اساس هدف کاربردی و از روش تلفیقی اکتشافی-¬تحلیلی و تحلیل محتوا استفاده شده است. نتایج بدست‌آمده مشخص می سازد، باتوجه به اجرای طرح‌های بهسازی و نوسازی بافت فرسوده شهری ازلحاظ ساختاری و کالبدی که نتایج چشم¬گیری در منطقه موردمطالعه داشته¬اند؛ اما از لحاظ تأثیرگذاری این طرح¬ها بر ساختار اجتماعی و احساس تعلق مردم به منطقه و هویت محلی ضعیف عمل کرده و در بعضی موارد موجب کاهش سرمایه های اجتماعی و حس تعلق مردم به محل زندگی و گسست ساختار و سازمان فضایی محلات شده¬اند. موفقیت این طرح¬ها ازلحاظ اجتماعی آنچنان چشم¬گیر و موفق-آمیز به نظر نمی‌رسند و موفق به تقویت بنیان¬های محله گرایی نشده¬اند. به‌طورکلی طرح بافت فرسوده شهری هماهنگی لازم بین راهبردها و سیاستهای طرحهای بالادستی و پایین دستی یا طرح های اجرایی را برآورده نکرده است.