مقاله


کد مقاله : 13971217178083

عنوان مقاله : ظرفیت¬سنجی مدیریت شهری در فرایند توانمندسازی سکونتگاه‌های غیررسمی، نمونه موردی: پنج شهر ایران

نشریه شماره : 53 فصل تابستان 1396

مشاهده شده : 101

فایل های مقاله : 1.19 MB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 محمدرضا بذرگر bazrgarm@gmail.com استادیار دکترا
2 محمد رحیمی mrahimi17@gmail.com دانش آموخته کارشناسی ارشد
3 علی سلطانی soltania@gmail.com استاد دکترا

چکیده مقاله

موضوع توانمندسازی سکونتگاههای غیررسمی همواره با دو چالش روبرو بوده است. اول فقدان ظرفیت¬های لازم برای اجرا و آشنانبودن مدیریت شهری با ماهیت طرح توانمندسازی جهت افزایش این ظرفیت¬ها و دوم عدم اعتماد ساکنین اینگونه بافت¬ها به مدیریت شهری و به¬تبع آن چالش جذب مشارکت آن¬ها. این پژوهش بر آن است که با تمرکز بر چالش اول به¬عنوان مسأله پژوهش، با رویکردی تحلیلی¬ـ¬توصیفی به سنجش و مقایسه ظرفیت¬های موجود مدیریت شهری در راستای توانمندسازی سکونتگاههای غیررسمی در پنج شهر ایران بپردازد تا کاستی¬هایی که از سوی مدیریت شهری متوجه این موضوع است، مشخص گردد. در این راستا با استناد به منابع اسنادی و کتابخانه¬ای، شاخص¬های سنجش ظرفیت مدیریت شهری در ابعاد مختلف تدوین شده است. در ادامه جهت کمَی¬سازی و گردآوری داده¬های موردنیاز هر شاخص، از نظر کارشناسان، استفاده از مصاحبه‌های عمیق و اطلاعات موجود در طرح توانمندسازی سکونتگاههای غیررسمی این شهرها استفاده شده است. جهت تحلیل داده¬ها و سنجش عدد نهایی ظرفیت موجود مدیریت شهری هر یک از شهرهای مورد بررسی در راستای توانمندسازی سکونت¬گاههای غیررسمی هر شهر، از مدل ANP-FUZZY و برای وزن¬دهی شاخص¬ها در این مدل، از متخصصین، مدیران شهری و پژوهشگران نظرسنجی صورت گرفته است. نتایج رتبه¬بندی مدیریت شهرهای مورد مطالعه جهت توانمند¬سازی سکونتگاههای غیر¬رسمی از بیشترین به کمترین ظرفیت به ترتیب: 1. شیراز؛ 2. مرودشت؛ 3. یاسوج؛ 4. زابل و 5. ایرانشهر می¬باشد و به ترتیب شاخص¬های: 1. استفاده از روش-های شهرسازی مشارکتی؛ 2. برگزاری نشست¬ها و کارگاه¬های آموزشی شهروندی مرتبط با مسائل اسکان غیررسمی و 3. میزان پایداری درآمد بیشترین اهمیت را در این رتبه¬بندی داشته¬اند.