درجه توسعه‌یافتگی آموزشی شهرستانهای استان گیلان

نویسندگان

1 دانشگاه تهران, دانشکده جغرافیا, ایران,

2 دانشگاه پیام نور, ایران.

چکیده

با توجه به ضرورت توسعه ی یکپارچه ی ناحیه ای، تحلیل شاخص های موثر در توسعه یافتگی شهرستان ها، یکی از موثرترین ابزارها جهت برنامه ریزی محسوب می شود. شاخص آموزشی بدون شک یکی از مهمترین مولفه ها جهت اختصاص امکانات برابر در سطوح ناحیه ای است. این پژوهش درصدد بررسی و سطح بندی شهرستان های استان گیلان با توجه به شاخصه ی آموزشی است تا نواحی کمتر توسعه یافته مشخص شده و ابزاری جهت تصمیم گیری بهتر برنامه ریزان شهری قرار گیرد.
روش تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی بوده که 9 گروه از متغیرهای آموزشی تعیین و سپس شاخصه های مربوطه نیز با توجه به متغیرها تعیین شدند و با توجه به مراحل روش تاپسیس، ابتدا نرمال سازی و سپس بی مقیاس سازی و وزن دهی به شاخص ها با استفاده از نرم افزار SPSS و ضریب همبستگی مک گراناهان برای شاخص های آموزشی موردنظر بدست آمد و در نهایت 16 شهرستان استان گیلان با استفاده از روش تاپسیس، از نظر توسعه یافتگی آموزشی، سطح بندی شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشانگر این است که شهرستان های رشت، سیاهکل، رودبار و رودسر، دارای سطح مطلوبی از برخورداری آموزشی هستند و بیشترین سطح توسعه یافتگی آموزشی در کل استان با رتبه ی یک ((c+ =1 مربوط به شهرستان رشت و کمترین سطح توسعه یافتگی با رتبه ی شانزده (c+=0)، مربوط به شهرستان بندرانزلی است. همچنین 62.5 درصد از شهرستان های استان گیلان در گروه توسعه نیافته 12.5 درصد در سطوح کمتر توسعه یافته و 25درصد در گروه توسعه یافته ی آموزشی قرار گرفتند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Degree of educational development of the cities of Gilan province

نویسندگان [English]

  • Mohammadtaghi Rahhnamaee 1
  • Behnaz Poorkhodadad 2
1 دانشگاه تهران, دانشکده جغرافیا, ایران,
2 Payam Noor University, Iran.
چکیده [English]

Considering the necessity of regional integrated development, the analysis of the effective indicators in the development of cities is considered one of the most effective tools for planning. Educational index is undoubtedly one of the most important components for allocating equal facilities at regional levels. This research aims to investigate and stratify the cities of Gilan province according to the educational index, so that the less developed areas are identified and a tool for better decision-making by urban planners.
The research method was descriptive-analytical in which 9 groups of educational variables were determined and then the relevant indicators were also determined according to the variables and according to the steps of the TOPSIS method, first normalization and then de-scaling and weighting the indicators with SPSS software and McGranahan's correlation coefficient were obtained for the desired educational indicators, and finally 16 cities of Gilan province were leveled using TOPSIS method in terms of educational development. The results of this research show that the cities of Rasht, Siahkol, Rudbar and Rudsar have a favorable level of education and the highest level of educational development in the entire province with a rank of 1 (c+ = 1) corresponds to Rasht city and the lowest The level of development with rank 16 (c+=0) corresponds to Bandar Anzali city. Also, 62.5% of the cities of Gilan province were in the undeveloped group, 12.5% ​​were in the less developed level, and 25% were in the developed educational group.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Gilan province
  • TOPSIS technique
  • educational development
  • educational leveling
  • McGranahan