جغرافیا  (نشریۀ انجمن جغرافیایی ایران)

جغرافیا (نشریۀ انجمن جغرافیایی ایران)

نقش حمل‌ونقل هوشمند در توسعه اقتصادی و اجتماعی شهر (مطالعۀ موردی: شهر تهران)

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد جغرافیای انسانی، واحد یادگار امام‌خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد یادگار امام‌خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده
نظریۀ توسعه‌پایدار شهری یکی از شاخصه‌های رسیدن به توسعه‌پایدار را گسترش حمل‌و‌نقل عمومی کارآمد در شهرها می‌داند؛ چراکه سامانه‌‌های حمل‌ونقل نقش بسزایی در پیشبرد نظام توسعه‌شهری در چارچوب توسعه‌پایدار دارند، امّا مشکلات مربوط به حمل‌ونقل باعث شده تا تأمین حمل‌ونقل ایمن و کارا یکی از مهم‌ترین مسائل پیش‌روی اغلب کشورها باشد؛ لذا لازم است به توسعۀ زیرساخت‌های حمل‌ونقل و گونه‌های مختلف آن توجه بیش‌تری شود. براین‌‌پایه، پژوهش حاضر قصد دارد نقش حمل‌ونقل هوشمند به‌خصوص تاکسی‌های اینترنتی را در توسعه اقتصادی- اجتماعی -پایدار شهری مورد مطالعه قرار دهد که براساس هدف جزء تحقیقات کاربردی و برمبنای ماهیت و روش جزء تحقیقات توصیفی- تحلیلی است. جامعۀ آماری پژوهش، شهر تهران می‌باشد که اعضای آن از میان نمونه‌های دردسترس جهت مطالعه و بررسی انتخاب شده‌اند. داده‌ها به دو صورت میدانی و کتابخانه‌ای جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار ، مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفته‌اند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که بین شاخص توسعه اقتصادی و امکانات حمل‌و‌نقل هوشمند و همچنین شاخص توسعه اجتماعی- فرهنگی با خدمات حمل‌و‌نقل هوشمند، هیچ همبستگی معناداری وجود ندارد. در بررسی تفکیکی شاخص‌ها، بیش‌ترین تاثیر تاکسی‌های اینترنتی در بعد اقتصادی بر ایجاد فرصت شغل جانبی است و در بخش تاثیرات اجتماعی- فرهنگی نیز بیش‌ترین تاثیرات بر کیفیت زندگی مردم شهر، صرفه‌جویی در زمان شهروندان و مسافران و عدالت فضایی شهر؛ یعنی دسترسی به خدمات و امکانات تاکسی اینترنتی در هر زمان و مکان و برای همه بوده است.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Explaining the role of smart transportation in the socio-economic development of the city (Case study: Tehran)

نویسندگان English

Koosha Golkar 1
Alireza Estelaji 2
Parvane Zivyar 3
1 PhD student in Geography and Urban Planning, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Professor of Human Geography, Yadegar Imam Khomeini (RA) Branch, Shahr-e Ray, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
3 Associate Professor of Geography and Urban Planning, Yadegar Imam Khomeini (RA) Branch, Shahr-e Ray, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده English

Extended Abstract
Introduction
Due to the problems related to the provision of transportation infrastructure, the managers of the countries have decided to investigate the advances in technology in order to find a solution to overcome the transportation problems, and seek to solve these problems with a method other than the traditional methods of the past. (Jabbari et al, 2012). Of course, in the meantime, city officials are doing their best to achieve safe, fast, convenient and economical transportation, but "transportation" imposes a lot of social, economic and environmental costs and damages on the country due to the lack of a cross-sectoral approach and the inefficiency of facilities and equipment (Ahadi and Barimani, 2011), and there is a difference of opinion about the concepts of the nature of transportation and sustainable urban development or sustainable development in urban construction as well as the feasibility of that approach (Rezania and etal, 2017); while sustainable transportation policies seek to find methods that provide the possibility of proper access for all sections of society, adjust economic costs and reduce environmental pollution.
An approach has been considered with regard to the development of cities and special attention to the sustainable development of the city in the future that can help us in reaching a sustainable city and realizing the ideal of a sustainable city, and it is nothing but the smart transportation system approach. The smart transportation system (ITS) refers to a general term for the combined application of communication, control and information processing technologies for transportation systems that leads to saving in human lives, time, money, energy and provides environmental benefits (Tumlin, 2012).
Methodology
This study is considered to be applied research based on the objective and descriptive-analytical research based on its nature and method. The population of the research is Tehran, whose members were selected for study and investigation using a convenience sampling method. The data were collected using both field and library methods with tools such as: books, articles, theses, publications, statistics, maps, the internet, researcher-made questionnaires and interview cards. Cronbach's alpha method was used for the reliability of the data collection tool, and its value was 9.19. The studied samples were selected (100 people) based on availability and the knowledge and expertise required by a targeted or judgmental non-probability approach. The studied indicators were analyzed with the help of SPSS software (Pearson's correlation test and multiple regression) simultaneously.
 
Results and Discussion
The index and value of "average effects" have been used to measure the number of effects. In total, smart transportation has a medium to high impact on the economic development of Tehran and the average score of 3.35 confirms this. In the separate analysis of indicators, the greatest impact of smart transportation has been on the creation of side job opportunities, which, with an average of 4.13 is the only indicator on which the system has had a great impact. In the socio-cultural sector, smart transportation (internet taxi) has had a great impact on the quality of life of the city's residents by saving the time for citizens and passengers, strengthening their satisfaction with the living environment of Tehran and creating mental and psychological comfort, and improving the mental security of citizens. Additionally, this system has a relatively large impact on the spatial justice of the city; meaning access to transportation services and facilities at any time and place for everyone. According to the average results of "types" of transportation, the urban subway has had a significant impact on sustainable development (economic- and social) and is more smart than other transportation systems. Also, the effects of BRT buses and then internet taxis have also been observed at a high level.
In the section on the "Possibilities" of smart transportation, it should be noted that their overall effects were evaluated at a high level with an average of 4.25, indicating high user satisfaction. Some of the most important smart transportation facilities in Tehran include map routing facilities, online information to the driver regarding traffic, weather, accidents, and other relevant information, electronic payment facilities for: fares, parking and tolls and car and driver information report to the passenger, which has a very high impact on the development of Tehran. Furthermore, all smart transportation "services" have a significant impact on the socio-economic development of Tehran. The most important and effective tools and services of smart transportation in Tehran are route finders, location tracker app, traffic light control system,
 
speedometers and user notification systems. The most significant difference is observed in the evaluation of the effects from the perspective of the satisfaction index and the disparity in people's satisfaction with smart transportation has caused the di
fference in their evaluation in economic, socio-cultural dimensions. Moreover, there is a significant difference in evaluating the effects of transportation services and facilities from the perspective of their use of smart transportation.
 
Conclusion
The intellectualization of transportation infrastructures is considered an innovation that needs to be examined for the needs, structure, goals, power, and potential of each city in order to have a greater and more positive impact and development, and the appropriate system should be implemented based on these components. Comprehensive, diverse facilities and services that are appropriate to the economic-social conditions of the society and its people can play an effective role in the level of use and satisfaction of people and ultimately the sustainable development of the city. According to the survey results of the studied population's members (experts in this field), 50% of them believe that intelligent transportation plays a significant role in the sustainable development of the city. According to the same survey, this system has had a moderate impact (38 and 32% of the population) on the quantity and quality of roads particularly in constructing  (new roads and passages and in creating facilities and services on roads and passages based on this system; this is because 38% believed that the city's infrastructure and facilities are not suitable for this type of transportation.
 

کلیدواژه‌ها English

تاکسی اینترنتی
توسعه‌پایدار شهری
توسعه اقتصادی- اجتماعی
حمل‌ونقل هوشمند
شبکۀ ارتباطات
  1. ابوالحسن­پور، ا. (1387). بررسی تاثیر به­کارگیری سیستم­های حمل­ونقل هوشمند T.S در روان­سازی ترافیک شهر اصفهان. فصلنامه مطالعات مدیریت ترافیک، 3 (8)، 121- 97.
  2. احدی، محمدرضا؛ بریمانی، منوچهر. (1390). بررسی اثرات وضعیت ترافیکی بر سوانح رانندگی در راه­های استان سمنان. اولین همایش ملی ترافیک: ایمنی و راهکارهای اجرایی آن، کرمان، 31 فروردین.
  3. احمدزاده، طیبه، کرکه­آبادی، زینب (1397)، بررسی تأثیر نصب سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند در کاهش تلفات جاده­ای، مطالعه موردی محور شاهرود- سبزوار، فصلنامه دانش انتظامی سمنان، دوره هشتم، شماره بیست و هفتم، صص 29- 9. احمدی، توحید؛ تیموری، راضیه و اغنایی، فاطمه. (1397). راهبردهای توسعه حمل­و­نقل پایدار کلان­شهرها با تاکید بر حمل­و­نقل هوشمند. کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام، تبریز، 19 اردیبهشت.
  4. احمدی، کیانوش. (1399). سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند. کنفرانس بین­المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت­های شهری در ایران، تهران.
  5. ارجمندزیارتی، معراج و صالحی، محمدجواد. (1395). بررسی اقتصاد زیرساخت­های حمل­ونقل شهری. اولین همایش بین­المللی اقتصاد شهری (با رویکرد اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل)، 30 اردیبهشت.
  6. استادی­جعفری، مهدی و رصافی، امیرعباس. (1391). ارزیابی سیاست­های توسعه­پایدار در بخش حمل­و­نقل شهری با استفاده از مدل­های سیستم پویایی؛ مطالعه موردی: شهر مشهد. فصلنامه مدیریت شهری، (31)، 294- 281.
  7. آصف، شیوا و رحیم­اف، کامران. (1391). نقش سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند در اصلاح نقاط حادثه­خیز مطالعه موردی محور کرج- چالوس. یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل­و­نقل و ترافیک ایران، تهران،
  8. اصلانی، مریم. (1396). نقش حمل­و­نقل هوشمند در مدیریت، برنامه­ریزی و توسعه شهری. پنجمین کنگره بین­المللی عمران، معماری و توسعه شهری، تهران.
  9. بختیاری، سعید و آسمانی، آیدین. (1397). پیشنهاد حمل­و­نقل هوشمند با استفاده از مسیر عمیق در شهر هوشمند. چهارمین کنفرانس ملی توانمندسازی جامعه در حوزه علوم­انسانی و مطالعات مدیریت، تهران.
  10. بیکدلی، سونا؛ شفقی، سیروس و وثوقی، فاطمه. (1396). ارائه یک مدل راهبردی برای دستیابی به توسعه­پایدار شهری در کلان­شهر مشهد. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، 32 (4)، 29- 12.
  11. پورحیدر، مینا. (1388). مروری بر به­کارگیری سیستم­های هوشمند حمل­ونقل در مدیریت ترافیک شهری. دومین کنفرانس بین­المللی شهرداری الکترونیکی، تهران، سازمان شهرداری­ها و دهداری­های کشور.
  12. تابلی، حمید؛ دهقانی، مهدی و سلطانی، مهدی. (1388). بررسی نقش مدیریت شهری در بهبود ترافیک و ارائه راهکارهایی برای کاهش ترافیک و افزایش ایمنی، راهکارهای مقابله با چالش­های ترافیک شهری. اولین همایش ملی ترافیک: ایمنی و راهکارهای اجرایی آن، کرمان، 31 فروردین.
  13. تقوایی، مسعود و سجادی، مسعود. (1395). ارزیابی و تحلیل شاخص­های حمل­ونقل پایدار شهری (مطالعه موردی: شهر اصفهان). معماری شهر پایدار، 4 (1)، 18- 1.
  14. جباری، سمانه؛ کاکاوند، الهام و روشن، سیدمحمد. (1391). ارزیابی قابلیت انطباق­پذیری سیستم حمل­ونقل درون­شهری با سیستم هوشمند در راستای افزایش ایمنی شهری. یازدهمین کنفرانس بین­المللی حمل­ونقل و ترافیک ایران، سازمان حمل­ونقل و ترافیک تهران، معاونت حمل­ونقل و ترافیک شهرداری تهران، 2 اسفند.
  15. جعفری، نادر. (1394). نقش سیستم­های حمل­ونقل هوشمند (ITS) در حل مشکلات نظارت و مدیریت در حمل­ونقل شهری. دومین کنفرانس بین­المللی پژوهش در مهندسی، علوم و تکنولوژی، 2 اسفند.
  16. جعفری­حقیقت­پور، پگاه؛ مجید، محمد، پیران، محمد و برنج­کارگورابی، عرشیا. (1401). ارائه الگوی فرآیندی معماری سیستم­های هوشمند حمل­و­نقل. دومین کنفرانس بین­المللی عمران، شهرسازی، معماری و محیط­زیست،
  17. جیریایی­شراهی، محمد، عزیزی­پور، محسن و وفایی­راد، علی. (1398). نقش حمل­و­نقل هوشمند در مدیریت، برنامه­ریزی و توسعه شهری. چهارمین کنفرانس ملی ایده­های نوین در فنی و مهندسی، رشت.
  18. حاذقی، مانی؛ میرزاآقایی، سجاد، رضایی­گرگانی، امیررضا و علی­میرزایی، مهسا. (1397). تحلیل اهمیت نقش سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند در توسعه و پایداری حمل­و­نقل. کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام، تبریز.
  19. حجارزاده، محمد. (1393). طراحی ساختاری حمل­ونقل هوشمند؛ لازمه بهره­مندی از یک سیستم حمل­ونقل نوین. پایگاه خبری صنعت حمل­ونقل کشور تین نیوز.
  20. حجازی، سیدجعفر و توران­پور، علی­رضا. (1394). کاربرد نرم­افزار Arc Map GIS در تعیین مکان سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند در راه­های برون­شهری. مجله زمین­شناسی کاربردی پیشرفته، 15، 27- 20.
  21. حجازی، سیدموسی و جعفری نویمی­پور، نیما. (1390). برنامه­ریزی راهبردی توسعه سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند در ایران. سومین همایش ملی عمران شهری، سنندج،
  22. حدیقه­جوانی، محسن و استادی­جعفری، مهدی. (1388). بررسی حمل­ونقل پایدار شهری با محوریت توسعه حمل­ونقل همگانی.نهمین کنفرانس مهندسی حمل­ونقل و ترافیک ایران، تهران، سازمان حمل­ونقل و ترافیک تهران، معاونت حمل­ونقل و ترافیک شهرداری تهران، 4 اردیبهشت.
  23. حقیقی، جلال. (1395). بررسی تاثیر حمل­ونقل شهری بر توسعه­پایدار و محیط­زیست (نمونه موردی: شهر مشهد).اولین همایش بین­المللی انسجام مدیریت و اقتصاد در توسعه­شهری، تبریز، دانشگاه اسوه، دانشگاه آتاترک ترکیه، 19 شهریور.
  24. حیدری، ملیحه و باقری، کبری. (1399). سیستم حمل­و­نقل هوشمند. کنفرانس بین­المللی پژوهش­های نوین در مهندسی برق، کامپیوتر، مکانیک و مکاترونیک در ایران و جهان اسلام، کرج،
  25. خدابنده­لو، عباس. (1400). ارزیابی سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند. ششمین کنفرانس بین­المللی پژوهش در علوم و مهندسی و سومین کنگره بین­المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا،
  26. دریاباری، سیدجمال­الدین و حلاجیان، علی­رضا. (1396). بررسی اثربخشی شیوه­های کاهش ترافیک در کلان­شهر تهران و ارائه راهکارهای مناسب جهت کاهش ترافیک (مطالعه موردی منطقه 2 تهران). فصلنامه مدیریت شهری، (49)، 549- 535.
  27. دهناد، سیدمحمدحسین. (1397). حمل­ونقل هوشمند مقدمه­ای برای شهر هوشمند. ترافیک نشریه علمی- تخصصی سازمان نظام مهندسی ساختمان استان قم، 5 (19)، 78- 76.
  28. رسولی، سیدحسن؛ قرنجیک، عبدالرشید و قرنجیک، عبدالغفار. (1394). بررسی و ارزیابی حمل­و­نقل شهری بر توسعه­پایدار شهری. دومین کنفرانس بین­المللی پژوهش­های نوین در عمران، معماری و شهرسازی،
  29. رضانیا، کاظم؛ رفتاری، مهدی، رضانیا، معصومه و موسوی، سیدعلی. (1396). حمل­ونقل و توسعه­پایدار شهری.اولین کنفرانس ملی رویکردهای نو در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی، خرم­آباد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم­آباد، 21 اردیبهشت.
  30. رمضان­زاده، حبیب­الله؛ مولائی، علی­رضا و مولائی، علی­محمد. (1394). حمل­و­نقل شهری، اثرات و راهکارهای زیست­محیطی آن. دوفصلنامه هنرهای کاربردی، (6)، 62- 55.
  31. رمضان­زاده، سعید و شکیبایی­فر، داود. (1401). تأثیر حمل­و­نقل هوشمند بر توسعه­پایدار شهری. فصلنامه علمی راهور، 11 (43)، 114- 83.
  32. رمضان­زاده، سعید و شکیبایی­فر، داود. (1401). تأثیر حمل­و­نقل هوشمند بر توسعه­پایدار شهری. فصلنامه راهور، 11 (4)، 114- 83.
  33. زوربخش، مجتبی و بساط­انداز، قاسم. (1397). نقش سامانه­های حمل­و­نقل هوشمند در پایداری شهرها. کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام، تبریز،
  34. زوربخش، مجتبی، بساط­انداز، قاسم (1397)، نقش سامانه­های حمل­و­نقل هوشمند در پایداری شهرها، کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام، ایران- تبریز(پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی). سلیمانفر، محمدامین. (1401). ارتباط بین حمل­و­نقل هوشمند و اینترنت اشیا (ITS & IOT). چهارمین همایش بین­المللی ایده­های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط­زیست پایدار، مشهد.
  35. سنایی، علی و سلیمانی، الناز. (2013). معرفی سیستم مدیریت هوشمند حمل­ونقل درون­شهری (ITS) و نحوه به­کارگیری آن در مدیریت شهری (مطالعه موردی: شهر میاندوآب). اولین کنگره تخصصی مدیریت شهری و شوراهای شهر، 1 خرداد.
  36. شاهی، فیروز و جعفرزاده، رضا. (1391). فناوری در حمل­و­نقل شهری و بین­شهری، سیستم هوشمند حمل­و­نقل. راه ابریشم، نشریه وزارت راه و شهرسازی، 17 (134)، 31- 28.
  37. شکری، ارسلان؛ شریفی، هومن و اشرف­زاده آیدنلو، امین. (1398). نقدی بر سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند. ششمین کنگره ملی عمران، معماری و توسعه شهری، تهران.
  38. صحرائی، نازیلا، نجفی، فریماه، خدری، عاطفه و میرزایی، فاطمه. (1400). بررسی سیستم­های هوشمند حمل­و­نقل. ششمین کنفرانس بین­المللی پژوهش در علوم و مهندسی و سومین کنگره بین­المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا.
  39. ظهیری، الهام. (1396). الزامات جهت­گیری حمل­و­نقل شهری به­سوی حمل­و­نقل هوشمند. سومین کنفرانس سالانه پژوهش­های معماری، شهرسازی و مدیریت شهری، شیراز.
  40. فروزنده، کاظم و ابراهیمی­لامع، بهروز. (1394). نقش سیستم حمل­ونقل هوشمند (ITS)، در توسعه اقتصادی. هفدهمین همایش بین­المللی حمل­و­/نقل ریلی، تهران.
  41. فلاح، فرشاد؛ عرب آل­موسی، زهرا، بادقت، الناز، حسن­زاده، جاسم و زنده­دل، نرجس. (1398). طرح مطالعاتی حمل­و­نقل هوشمند شهری. نخستین کنفرانس بین­المللی شهر هوشمند چالش­ها و راهبردها، شیراز،
  42. فنایی، حمیدرضا. (1393). توسعه­پایدار و نقش سیستم حمل­و­نقل هوشمند. همایش ملی معماری، عمران و توسعه نوین شهری، تبریز،
  43. فیروززارع، ع و قربانی، م. (1390). بررسی عوامل موثر بر تمایل به پرداخت شهروندان برای کاهش آلودگی هوا در شهر مشهد؛ کاربرد الگوی دو مرحله­ای همگن. فصلنامه علمی- پژوهشی مدیریت شهری، (28)، 26- 7.
  44. قدوسی، فردین. (1396). سیستم حمل­و­نقل هوشمند. سومین همایش بین­المللی افق­های نوین در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی، تهران،
  45. قربانی، مهران، موسوی­اشکوری، شهاب و رضاعلیخانی، مرجان. (1395). اجرای راهبردهای توسعه سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند کشور. شانزدهمین کنفرانس بین­المللی مهندسی حمل­و­نقل و ترافیک، تهران،
  46. قفقازی، ایمان؛ مدنی، امیر و حسین­دخت، حنا. (1392). تحلیل اقتصادی و امکان­سنجی به­کارگیری سامانه­های هوشمند حمل­ونقل (آزادراه پیامبر اعظم ص) در محدوده استان آذربایجان شرقی. سیزدهمین کنفرانس بین­المللی مهندسی حمل­ونقل و ترافیک، 6 و 7 اسفند، معاونت و سازمان حمل­ونقل ترافیک.
  47. قنبرپور، غنچه؛ افضلی، کوروش و براری، معصومه. (1401). سنجش مدل ترکیبی اولویت­بندی استراتژی­های حمل­ونقل هوشمند در شهرهای میانی. دوفصلنامه مطالعات محیط انسان­ساخت، 1 (1)، 298- 273.
  48. کاشانی­جو، خشایار و مفیدی­شمیرانی، سیدمجید. (1388). سیر تحول نظریه­های مرتبط با حمل­و­نقل درون شهری. نشریه هویت شهر، 3 (4)، 14- 3.
  49. کاظمی، داوود. (1389). بازشناسی سیستم حمل­و­نقل هوشمند و نقش آن در توسعه­پایدار شهری. نخستین همایش توسعه­شهری پایدار، گروه پژوهشیی کیمیا، تهران، 7 مرداد.
  50. کارخانه، سعید. (1400). پیاده­سازی سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند در شهر اراک. نهمین کنفرانس بین­المللی مدیریت، تجارت جهانی، اقتصاد، دارایی و علوم اجتماعی،
  51. کارخانه، سعید؛ سبحانی، کرشمه، مسافرمحمدآبادی، محمدحسن و گنجی، حسین. (1399). حمل­و­نقل هوشمند زمینه­ساز ایجاد شهر هوشمند. پنجمین کنفرانس ملی ایده­های نوین در فنی و مهندسی، رشت،
  52. کاوه، امیر؛ کریمیان­بستانی، مریم و میری، غلامرضا. (1403). نقش مدیریت یکپارچه در تحقق حمل­ونقل هوشمند شهری (مطالعه موردی: زاهدان). نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 24 (73)، 46- 6..
  53. کریمی، محمدرضا. (1395). حمل­و­نقل هوشمند. چهارمین کنگره بین­المللی عمران، معماری و توسعه شهری، تهران،
  54. کی­منش، محمودرضا؛ صادقی، مجتبی، کیه­بادرودی، صابر و جعفری­حقیقت­پور، پگاه. (2015). بررسی پیوند سیستم حمل­و­نقل هوشمند (ITS) با سیستم حمل­و­نقل عمومی (BRT). کنفرانس بین­المللی پژوهش در علم و تکنولوژی، کوالامپور، مالزی، 14 دسامبر.
  55. گهرپور، علی­اصغر. (1402). اولویت­بندی سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند با هدف ارتقا ایمنی راه­ها (مطالعه موردی: استان همدان). فصلنامه علمی جاده، 23 (116)، 50- 31.
  56. گودرزی، اشرف. (1385). حمل­و­نقل هوشمند. همایش ملی مناسب­سازی محیط شهری، پژوهشکده مهندسی و علوم پزشکی جانبازان، تهران، 3 آبان.
  57. محمدزاده، علی و عبدلی، اصغر. (1396). تحلیل و بررسی حمل­و­نقل پایدار شهری با تاکید بر توسعه حمل­ونقل عمومی. سومین کنفرانس سالانه بین­المللی عمران، معماری و شهرسازی، شیراز،
  58. مرتضوی­نیا، محبوبه. (1397). سیستم حمل­و­نقل هوشمند. سومین کنفرانس بین­المللی علوم تصمیم­گیری هوشمند، 11- 9 اردیبهشت، تهران، ایران.
  59. مهری، عبدالکریم و ابراهیمی­دهکردی، امین. (1396). برنامه­ریزی سیستم­های حمل­ونقل هوشمند (ITS) شهری با تاکید بر پارکینگ­های طبقاتی شهرهای ساحلی. سومین کنفرانس سالانه پژوهش­های معماری، شهرسازی و مدیریت شهری، فارس- شیراز، 21 اردیبهشت.
  60. موذنی، فاطمه. (1401). بررسی تاثیر سیستم­های حمل­و­نقل هوشمند ITS بر مدیریت حمل­و­نقل شهر هوشمند. هشتمین کنفرانس ملی ایده­های نوین در فنی و مهندسی، رشت،
  61. موسویان، سید­ابوالحسن. (1389). ضرورت استفاده از حمل­و­نقل هوشمند در توسعه­پایدار.اولین همایش هوش سازمانی و هوش کسب­و­کار، تهران، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، 28 آذر.
  62. موسویان، سید­ابوالحسن. (1390). رابطه معنا­دار پایداری حمل­ونقل با رفاه شهروندان. ماهنامه صنعت حمل­ونقل، 31 (313).
  63. موقرپاک، علی، قربانی، فاطمه و شمس­الهی، امین. (1399). هوشمندسازی حمل­و­نقل و مدیریت ترافیک شهری جهت رسیدن به شهر هوشمند با رویکرد استراتژی توسعه (منطقه مورد مطالعه شهرستان همدان). کنفرانس بین­المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت­های شهری در ایران، تهران،
  64. نادران، علی. (1390). آشنایی با سیستم­های هوشمند حمل­ونقل شهری. سازمان شهرداری­ها و دهیاری­های کشور، چاپ اول، تابستان.
  65. نصر، طاهره. (1398). جایگاه آینده­پژوهی در تدوین سناریوهای توسعه­پایدار شهری (موردکاوی: شهر شیراز). فصلنامه مدیریت شهری، (55)، 208- 189.
  66. نصیر، محمدصالح و هندیانی، عبدالله. (1396). تأثیر استفاده از سیستم­های حمل­ونقل هوشمند در مدیریت ترافیک تهران. فصلنامه علمی- ترویجی لاهور، 14 (38)، 37- 9.
  67. نواداد، وحید و کاردان­حلوایی، نازیلا. (1386). سیستم حمل­و­نقل هوشمند. سومین کنگره ملی مهندسی عمران. تبریز، دانشگاه تبریز، 10 اردیبهشت.
  68. هاشمی­پور، فرشید و منصوری، علی. (1395). طراحی سیستم­های حمل­ونقل هوشمند با تأکید بر مدیریت ترافیک نمونه موردی: شهر بندرعباس. دومین همایش بین­المللی معماری، عمران و شهرسازی در آغاز هزاره سوم، انجمن معماری و شهرسازی ایرانکنسرسیوم آنابافت شهر انجمن معماری و شهرسازی استان البرز، 30 تیر.
  69. وزارت راه و شهرسازی. (1397). برنامه استراتژیک بخش حمل­و­نقل ایران. معاونت حمل­و­نقل وزارت راه و شهرسازی جمهوری اسلامی ایران، خرداد.
  70. یوسفی، مریم، حق­دادپور، هانیه و صبری، آرزو. (1397). اینترنت اشیا در حمل­و­نقل هوشمند. اولین کنفرانس ملی پژوهش­های کاربردی در علوم برق، کامپیوتر و مهندسی پزشکی، شیروان.
  71. Alzahrani, M., Wang, W., Liao, W., Chen, X. & Yu, W. (2024). Survey on Multi-Task Learning in Smart Transportation. Preparation of Papers for IEEE ACCESS, DOI 10.1109/ACCESS.2024.3355034
  72. Anwar, A.H.M.M. & Oakil, A.T. (2024). Smart Transportation Systems in Smart Cities: Practices, Challenges, and Opportunities for Saudi Cities. Smart Cities, and Studies in Energy, Resource and Environmental Economics, https://doi.org/10.1007/978-3-031-35664-3_17.
  73. Ashraf, A., Idrisi, M.J. (2024). Smart and Sustainable Public Transportation - A Need of Developing Countries. International Journal of Networked and Distributed Computing, https://doi.org/10.1007/s44227-024-00023-2.
  74. Ashraf, S. A., Blasco, R., Do, H., Fodor, G., Zhang, C., & Sun, W. (2020). Supporting vehicle to-everything services by 5G new radio release-16 systems. IEEE Communications Standards Magazine, 4(1), 26-32.
  75. Habibian, M. (2012). Exploring the role of TDM policies on car commuters’ mode change: Subjective vs. objective approach. In Safavi, H. R., ed. 9th International Congress on Civil Engineering, Isfahan, 2012.
  76. Joumard R., Gudmundsson H. (2010). Indicators of environmental sustainability in transport. Les collections de L.INRETS. https://backend.orbit.dtu.dk/ws/portalfiles/portal/5719272Joumard, R., Nicolas, j. (2010). Transport project assessment methodology within the framework of sustainable development. Journal of Ecological Indicators, 10: 136–142.
  77. khalatbari limaki, (2019). Understanding the concept of smart city and its dimensions with the main focus on intelligent transportation. https://doi.org/10.1109/icitbs.2015.184
  78. Kunytska, O., Popov, S. (2023). The role of smart transportation system in a changing environment. International scientific conference management of business process and technological innovations at the current context and in the post-war period, October 10-11, 2023, https://doi.org/10.55981/brin.538.c500
  79. Marlon, G.B. (2008). Transportation Infrastructure and Sustainable Development. New Planning Approaches, For Urban Growth, University of California, Irvine, metrostudies, Berkeley, edu.
  80. Oladimeji, D., Gupta, K., Kose, N.A., Gundogan, K., Ge, L., Liang, F. (2023). Smart Transportation: An Overview of Technologies and Applications. Sensors 2023, 23, 3880.
  81. Richardson, B. C. (2005). Sustainable transport: analysis frameworks. Journal of Transport Geography, 13(1), 29-39. DOI: 1016/j.jtrangeo.2004.11.005
  82. Shen, SH., Xiao, J., He, Y., Yahya, k. (2024). Construction of Smart Transportation City System Based on Digital Twins. in book: smart Transportation and Smart Cities, DOI: 3233/ATDE240377.
  83. Tumlin, J. (2012). Sustainable Transportation Planning: Tools for Creating Vibrant and resilient communities. New Jersey, John Wiley press.
  84. UNEP (2011). Towards a Green Economy: Pathways to Sustainable Development and Poverty Eradication - A Synthesis for Policy Makers. www.unep.org/greeneconomy, France, https://doi.org/10.5901/mjss.2015.v6n6s5p434
  85. Wang, Y., Hui, Qi. (2012). Research of Intelligent Transportation System Based on the Internet of Things Frame. Wireless Engineering and Technology, 3, 160-166. http://www.SciRP.org/journal/wet, https://doi.org/10.4236/wet.2012.33023
  86. Younus, M., Nurmandi, A., Rohrohmana, N. (2023). Smart Transportation System Evolution: a Comprehensive Mapping and Analysis. Journal of World Science, 2 (12), https://jws.rivierapublishing.id/index.php/jws, DOI: 10.58344/jws.v2i12.520.

Zhang, X. (2024). The Current Development and Optimization of Smart Public Transportation in Taiyuan City. Frontiers in Business, Economics and Management,13(2), https://doi.org/10.54097/h5xa7548